Jiri Popelka: Jako jedyny byłem obecny na porannych treningachW którym kraju zetknął się z taką sytuacją? Specjalnie dla Volley 24, przyjmujący ZAKSY Kędzierzyn-Koźle Jiri Popelka, odpowiedział na to pytanie oraz podzielił się innymi doświadczeniami uzyskanymi w czasie swojej bogatej siatkarskiej kariery.
A jak atakujący - Występowałem na tej pozycji przez długi czas, zarówno w reprezentacji oraz choćby w Kędzierzynie-Koźlu. 7 lat temu wyjechałem do Rosji, gdzie podpisałem kontrakt jako atakujący. Wtedy jednak powiedziano mi: „Nie. U nas będziesz przyjmującym”. Musiałem się więc nauczyć odbioru zagrywki i od tego czasu, aż do dziś, gram na tej pozycji. C jak Czeskie Budziejowice - Z Czeskich Budziejowic mam doskonałe wspomnienia. Wygraliśmy kilka mistrzostw kraju, byliśmy najlepszą klubową drużyną w Czechach. Spędziłem tam 4 wspaniałe lata. Po zakończeniu kariery, co mam nadzieję nie nastąpi zbyt szybko, zamierzam zamieszkać w tym mieście, ponieważ żyje w nim wielu moich przyjaciół. D jak drużyna narodowa - Sądzę, że mamy dobra ekipę, lecz zawsze czegoś nam brakuje. Jestem w drużynie od 10 lat i nie potrafię powiedzieć, dlaczego tak się dzieje. Może dlatego, że bardzo często dochodziło do zmian na stanowisku trenerskim. Podczas mojej reprezentacyjnej przygody, z kadrą pracowało 6 lub 7 szkoleniowców. To nie sprzyja odpowiednim przygotowaniom i rozwojowi długofalowej strategii. Za każdym razem oczekujemy więcej niż udaje nam się osiągnąć. Jednakże w 2010 r. bardzo dobrze zaprezentowaliśmy się na Mistrzostwach Świata i z tego turnieju mam pozytywne wspomnienia. E jak Evrenice - Evrenice to moje rodzinne miasto. Leży około 20 km od granicy z Niemcami oraz 100 km na zachód od Pragi. Kiedy zaczynałem tam przygodę z siatkówką, trenowaliśmy tylko w 4 osoby. Miałem szczęście, że urosłem i mogłem kontynuować swoją karierę w tym sporcie. Na chwilę obecną w Evrenicach są bardzo dobre drużyny juniorów i kadetów. W ciągu ostatnich 10 lat, w tym małym mieście poczyniono ogromny progres w rozwoju tej dyscypliny. I jak inne sporty - Kiedy byłem młody i chodziłem do szkoły podstawowej, wraz z moim przyjacielem graliśmy w tenisa. Marzyłem wówczas o związaniu swojej przyszłości właśnie z tym sportem. Później jednak znacząco urosłem i postanowiłem sprawdzić się w innych dyscyplinach. „Posmakowałem” koszykówki, lecz było w niej dla mnie zbyt dużo biegania. Siatkówka podpasowała mi bardziej i w efekcie zdecydowałem się właśnie na nią. J jak Jan Svoboda - Myślę, że obecnie to najlepszy czeski trener. Obserwuje bacznie każdego zawodnika i posługuje się wszelkimi nowinkami technicznymi np. DataVolley. W czasie ostatnich 5 lat uczynił duży postęp i jest dla naszej reprezentacji wspaniałym szkoleniowcem. K jak Kędzierzyn-Koźle - Grałem w tym mieście dość dawno temu, ale pamiętam, że zawsze byli tu wspaniali fani, a siatkówka także stała na wysokim poziomie. Myślę, że obecnie jest on dużo lepszy niż za czasu mojego poprzedniego pobytu. Nowa hala również prezentuje się okazale i występowanie w niej jest przyjemnością. Wspaniale, że ten sport cieszy się tu tak wielką popularnością. M jak Maaseik - Wyjazd do Belgii był moją pierwszą zagraniczną przygodą. Nauczyłem się tam wiele na temat profesjonalizmu. Noliko to bardzo dobrze zorganizowany klub, gdzie wszystko, co mieliśmy wykonywać, było zaplanowane i funkcjonowało jak należy. W Czechach aż tak dobrze to nie wyglądało. P jak popularność - Z krajów, w których miałem okazję występować, myślę, że siatkówka najbardziej popularna jest w Polsce. W mojej ojczyźnie dominują hokej oraz piłka nożna, w Rosji również najpopularniejsza jest ta pierwsza dyscyplina. We Włoszech natomiast ludzie „żyją” sportem, więc piłka siatkowa jest tam również bardzo powszechna, podobnie jak futbol czy koszykówka.
R jak Rosja - Wyjazd do Rosji okazał się dla mnie cennym doświadczeniem, ponieważ przedtem nie wiedziałem, czego się po tej wyprawie spodziewać. Występowanie w tym kraju nie należy do łatwych rzeczy. Zarobki są co prawda wyższe niż w innych europejskich ligach, lecz bardzo ciężką pracą musisz sobie zasłużyć na każdego pojedynczego rubla. Innym problemem są długie podróże. Kiedy grałem w Nowosybirsku, po jednym ze spotkań spędziliśmy 36 godzin w pociągu. Nigdy więcej nie chciałbym doświadczyć czegoś podobnego. V jak volleycountry.com - To moja strona internetowa, która rozpoczęła swoją działalność około 7 lat temu. Każdego roku czynimy krok do przodu. Mam marzenie, by w przyszłości została ona najlepszą witryną o tematyce siatkarskiej na świecie. Wierzę w siebie, w moich przyjaciół i autorów, że razem uda nam się ten cel osiągnąć. Z jak Zjednoczone Emiraty Arabskie - Mój klub w Zjednoczonych Emiratach Arabskich był profesjonalny pod względem oferowanych warunków, które nie odbiegały od standardów europejskich. Brakowało w tym kraju jednak dobrego poziomu siatkarskiego. Z tego właśnie powodu zdecydowałem się zakończyć tą przygodę. Jako jedyny byłem obecny na porannych treningach, natomiast ćwiczenia popołudniowe trwały zaledwie godzinę. Taki „rozkład jazdy” nie mógł mnie zatem satysfakcjonować. inf.własna, rozmawiał w Kędzierzynie-Koźlu Wiktor Gumiński
1. Dodane przez Krzak, w dniu - 18-01-2012 18:47 , IP: 87.206.58.213
Anja, o czym Ty w ogóle mówisz? Jakiś włoski dziennikarz pomylił się w imieniu biegaczki narciarskiej i po tym stwierdzasz, że ludzie we Włoszech nie interesują się sportem? Co ma piernik do wiatraka? Ciekawe czy podobnie byś ich oceniała, gdyby pomylili imię Marit Bjorgen :P
|
2. Dodane przez Anja, w dniu - 13-01-2012 21:38 , IP: 83.11.49.127
We Włoszech ludzie niby żyją sportem.? Tak zwłaszcza,że nie wiedzą kak nazywa się najlepsza biegaczka świata a może i sportsmenka świata.!!1Brawo..! Zamiast Justyna Kowalczyk mówią Krystyna Kowalczyk..Żala na siatkówce hale są puste.
|
3. Dodane przez =)=)=), w dniu - 12-01-2012 21:43 , IP: 83.5.90.226
witoj
|
|
Komentarze (3)
