Siatkówka

Czy czasami tęsknisz za Polską?

Bardzo tęsknię za Polską. Może nie za mroźnymi zimami, ale na pewno brakuje mi polskiej kultury, fanów, moich byłych kolegów z drużyny, jedzenia. Tęsknię za polską ligą, ale staram się być na bieżąco z tym co się u was dzieje.

Czy któryś z Twoich polskich kolegów zainspirowal lub wpłynął na Ciebie w jakiś sposób?

O tak, pewnie, wielu moich kolegów z Częstochowy zainspirowało mnie. Pamiętam jak tam przybyłem i jak wspaniale mnie przyjęli i zaakceptowali jako jednego z nich. Pamiętam jak Paweł Woicki i Marcin Wika ciężko pracowali na siłowni. Pamiętam jak podziwiałem Jerrego (Krzysztof Gierczyński - przyp. red) jak po każdym dniu treningu potrafił wyciskać siódme poty na siłowni. Benek z kolei zawsze miał dla każdego uśmiech i sprawiał, że treningi były naprawdę dobrą zabawą, poza tym też bardzo ciężko pracował. Młodzi gracze z kolei jak Wierzbowski, Nowakowski czy Wrona pomimo młodego wieku mieli strasznie wiele siatkarskich umiejętności. To pewnie dlatego, że w Polsce edukacja siatkarska jest na tak dobrym poziomie.

Jakie jest Twoje ulubione miejsce w Polsce?

Tylko Częstochowa!

Nadal masz kontakt z kolegami w Polsce?

Jasne, że mam. Rozmawiam z chłopakami na Facebooku, często też rozmawiam z Gierczyńskim przez Skype. Chciałbym jednak mieć z nimi kontakt jak najczęściej bo mamy wiele cudownych, wspólnych wspomnień. 

Jakie jest Twoje ulubione polskie danie?

Żurek (siatkarz napisał nazwę dania po polsku)

A czy jest jakieś wydarzenie z Polski, które zapamiętasz na zawsze?

Hmmm... wiele jest takich. Na przykład Boże Narodzenie z Gierczyńskimi. Zjedliśmy pyszny obiad, rozmawialiśmy. Jedną Wielkanoc spędziłem z "Oczkami" (śmiech), w ich rodzinnym domu, gdzie po obiedzie graliśmy w ping-ponga. Rok temu Wielkanoc spędziłem u Stelmachów i też było wspaniale.

Tak jak wspomniałem, czuję, że w Polsce mam rodzinę i bardzo za nią tęsknię. Jednym z takich wydarzeń, stricte siatkarskich, które zapamiętam na pewno było wygranie z Iskrą. Wygrana z Jastrzębskim Węglem w półfinałach też było czymś wspaniałym, potem awansowaliśmy do finałów, na pewno zapamiętam te mecze, bo to jedne z moich ostatnich w Polsce.

Czy pamiętasz jakieś polskie słowa, których się nauczyłeś?

Gdy ktoś mówi do mnie po polsku to sporo rozumiem, ale też mam świadomość, że wiele słów zapomniałem. Oczywiście nie tych brzydkich, te pamiętam doskonale (śmiech).

A moim ulubionym słowem jest słowo "przyjaciel", wszyscy się śmiali za każdym razem kiedy próbowałem je wymówić.

Chciałbyś jeszcze zagrać w barwach jakiegoś polskiego klubu?

Bardzo chciałbym wrócić do Polski. Ale przez ostatnie sezony nie mam żadnych ofert z Polski ponieważ rozeszła się plotka, że "Brook to bawidamek", rozumiem, że wszyscy uważają mnie za imprezowicza (śmiech).

Na swoją obronę chciałbym dodać, że kiedy grałem w Polsce byłem stanu wolnego i czasami faktycznie można było mnie zobaczyć na dyskotekach, ale kiedy nie mogłem, to nie chodziłem. Starałem się być profesjonalistą. Obecnie jestem z kobietą, z którą chcę spędzić resztę swojego życia i w Grecji ani razu nie widziano mnie na imprezach.

Czy jesteś na bieżąco z tym, co dzieje się w polskiej siatkówce?

Staram się jak mogę. Wiem, że bardzo dobrze radzą sobie Skra i Resovia. Nieźle też idzie Częstochowie, z czego bardzo się cieszę. Fajnie, że wrócił tam Jerry.

Jaka jest Twoja opinia na temat Polski i polskiej siatkówki?

To chyba najlepsze miejsce do grania w siatkówkę na świecie. Fani w Polsce są wspaniali, zakochani w siatkówce, co naprawdę dodaje skrzydeł. Polska to świetny kraj i cieszę się strasznie, że polscy fani wielokrotnie dają mi znać, że wciąż o mnie pamiętają.

rozmawiała Paulina Stańczyk