Siatkówka

Björn Andrae o swoim dzieciństwie i początku przygody z siatkówką

Niemiecki przyjmujący Kuzbassu Kemerovo opowiada o pierwszych latach swojego życia i swoich początkach w siatkarskim świecie.

Dzieciństwo:

- Bjorn, co pamiętasz ze swojego dzieciństwa?

- Moje dzieciństwo było beztroskie. Żyłem w NRD, ponieważ urodziłem się w Berlinie Wschodnim. System szkolnictwa funkcjonował tam bardzo dobrze i szybko udało mi się zacząć przygodę ze sportem. Najważniejsze było wtedy to, że we wszystkich działaniach wspierał nas rząd.

- Co lubiłeś robić w tym czasie?

- Uwielbiałem grać w piłkę nożną z przyjaciółmi. Lubiłem również pływać, ale prawdziwą przyjemnością było wzięcie piłki i pójście pograć.

- Jaki był Bjorn w latach szkolnych?

- Nie byłem dobrym uczniem z powodu małego lenistwa, poza tym większość czasu poświęcałem na sport. Gdy stałem się już trochę starszy zacząłem jednak uczyć się lepiej, zdałem sobie sprawę, że bez edukacji daleko w życiu nie zajdę.

- Co było dla ciebie najważniejsze w szkole?

- Przyjaciele. Kiedy jesteś uczniem, jesteś otoczony przez tysiące chłopców i dziewcząt. Jest to dobry czas, aby się zaprzyjaźnić. Spędzasz z nimi czas, rozmawiasz, bawisz się. Kiedy stajesz się starszy jest o to już trudniej, bo większość czasu musisz poświęcić na pracę.

Siatkarskie początki:

- Dlaczego wybrałeś siatkówkę?

- To jest najtrudniejszy i najciekawszy sport. Jest tutaj dużo trudniej, niż w piłce nożnej czy koszykówce. Musisz być wysportowany, mieć dobrą technikę i potrafić mocno uderzyć, ale to i tak może nie wystarczyć. We wszystkich innych sportach możesz wygrać samemu, pobiec przez całe boisko i zdobyć bramkę. W siatkówce jest inaczej, tutaj cały zespół musi grać dobrze i jedynie wtedy można zwyciężyć. 

- Kiedy zdałeś sobie sprawę, że będzie to jedna z najważniejszych rzeczy w twoim życiu?

- Bardzo szybko. W wieku 15 lat zostałem mistrzem Niemiec z młodzieżową drużyną EC Berlin. Wtedy zrozumiałem, że tym powinienem się w życiu zająć.

- Pamiętasz swój pierwszy profesjonalny kontrakt?

- Był to kontrakt z Fridrihshaffen. Pierwsza pensja wynosiła 20 tysięcy marek - była to niewielka kwota, ale i tak byłem szczęśliwy. Pamiętam, że ulokowałem te pieniądze w banku, a pierwszym moim zakupem był komputer. Nie jestem osobą, która wydaje pieniądze bezmyślnie. Dla przykładu, swój pierwszy samochód kupiłem dopiero w zeszłe lato.

- Jak twoi rodzice podchodzą do twojego siatkarskiego sukcesu?

- Ojciec, matka i siostra zawsze śledzili moją grę. Kiedy mój zespół został mistrzem Niemiec, rodzice powiedzieli mi "Nie strać głowy, synu".

- Kiedy byłeś gotowy wyjechać grać do innego kraju?

- Mając 22 lata dostałem propozycję od włoskiego klubu. Nie była to jednak pierwsza taka szansa, ponieważ już w wieku 16 lat proponowano mi wyjazd za granicę, ale wtedy uznałem, że jest zbyt wcześnie. Dopiero po wygraniu mistrzostwa Niemiec z Fridrihshaffen postanowiłem wyjechać do Włoch.

źródło: russiavolley.com/inf. własna

Imię:
Komentarz:
Ochrona:*

Komentarze (4)