Siatkówka

Castellani i Matlak trenerami reprezentacji?

We wczorajszej Gazecie Sport ukazał się kolejny felieton Mariana Kmity, szefa sportu w Polsacie. Autor pisze jak zwykle o siatkówce, tym razem stawia tezę, iż 17 stycznia usłyszymy nazwiska trenerów PGE Skry Bełchatów i Farmutilu Piła jako nowych selekcjonerów naszych reprezentacji.

Choć do soboty zostało jeszcze kilka dni, właściwie już dziś bez większego błędu można wskazać nowych trenerów siatkarskich reprezentacji. Według mnie będą to Daniel Castellani u mężczyzn i Jerzy Matlak u pań.
Skąd ta pewność? Ano stąd, że Daniele Bagnoli, na którego profesjonalizm tak bardzo liczyliśmy, ewidentnie zagrał polską karta w licytacji o lepszą pensję w Rosji. Może to i cyniczne, ale jakże ludzkie zachowanie, często spotykane u osób, które mają alternatywę w wyborze pracodawcy. Więc trudno, choć z drugiej strony żal, że tak utytułowany trener nie będzie prowadził naszych chłopców. Z dwóch pozostałych kandydatów PZPS wskaże pewnie na Castellaniego, bo to mniejsze ryzyko od stawiania na młodego Wagnera. Ten - zgaduję sposób myślenia działaczy - może i powinien jeszcze poczekać na selekcjonerską buławę. Nie oznacza to oczywiście, że jej kiedyś nie będzie dzierżył. W przypadku pań sytuacja jest bardziej skomplikowana, bo Alojzy Świderek miał w jakimś nieformalnym sensie obiecaną przez prominentnych działaczy posadę po Marco Bonitcie. Słyszałem to nieraz tu i tam. Na dodatek prezes Mirosław Przedpełski chwali wszystkich kandydatów za profesjonalizm przygotowanych projektów i nikogo nie skreśla w wyścigu o trenerskie fotele. Ten rok jest jednak bardzo specyficzny ze względu na mistrzostwa Europy w Polsce i na mój nos pojedynek Matlak - Świderek musi wygrać ten pierwszy. Nie tylko dlatego, że zna on polską kobiecą siatkówkę od podszewki, i to od całych dziesięcioleci. Związek z tej samej co w przypadku mężczyzn potrzeby, czyli minimalizowania ryzyka, wybierze trenera, który dziś na papierze da im lepszy rezultat we wrześniowo-październikowych mistrzostwach. Martwi mnie tylko, że Jerzy Matlak zaczyna opowiadać w mediach, że nie obieca medalu ME, bo Małgorzata Glinka spodziewa się dziecka, a Dorota Świeniewicz nie chce już grać w reprezentacji. Po pierwsze, psu na budę takie deklaracje w styczniu, kiedy nie wiadomo jeszcze, kim i jak można zagrać jesienią. Po drugie, stawianie tylko na Glinkę i Świeniewicz to choroba poprzednich trenerów, której konsekwencje były fatalne dla zespołu. Przy słabszej dyspozycji liderek drużyna zawsze grała katastrofalnie. Po trzecie - co dobre - Matlak chce zbudować całkowicie polski sztab szkoleniowy i zostawić po sobie mądry system szkolenia, który pomoże w pracy jego następcom. I właśnie o to chodzi. Panie trenerze, brać się do roboty, nie biadolić, zmieniać siatkarską rzeczywistość, a medal sam przyjdzie. Bez niepotrzebnej asekuracji i zbędnych deklaracji.

Marian Kmita

źródło: Gazeta Wyborcza Sport

Imię:
Komentarz:
Ochrona:*

Komentarze (11)